การแยกการให้เหตุผลสองชนิดนี้ออกจากกันบ้างที่ก็เหมือนยาก แต่จริงๆไม่มีอะไร

อุปนัยอย่างเข้มก็คือมีเหตุที่จะสรุปไปหาผลลัพธ์ที่อาจจะเป็นจริง

อุปนัยอย่างอ่อนคือไม่มีอะไรเป็นเหตุที่จะเชื่อมโยงไปหาผล

ตัวอย่างของอุปนัยอย่างเข้มคือ

อีกาตัวที่ 1 สีดำ
อีกาตัวที่ 2 สีดำ
อีกาตัวที่ 3 สีดำ

อีกาตัวที่ n สีดำ

สรุป อีกาทุกตัวสีดำ

สังเกตว่าอุปนัยอย่างเข้มนั้นสรุปเอาจากเหตุนั้นคืออีกาทั้งหมดที่เราเห็นเป็นสีดำ

ตัวอย่างของอุปนัยอย่างอ่อนคือ

อีกาตัวที่ 1 สีดำ
อีกาตัวที่ 2 สีดำ
อีกาตัวที่ 3 สีดำ

อีกาตัวที่ n สีดำ

สรุป อีกาตัวถัดไปสีดำ

สังเกตว่าอุปนัยอย่างอ่อน ไม่มี ความเชื่อมโนงระหว่าง เหตุ ก็คือ อีกกาที่เราพบเป็นสีดำ ไปหาผล ก็คือ อีกาตัวถัดไปที่เราจะพบก็มีสีดำด้วย
ถึงแม้มันจะฟังดูเหมือนเป็นเหตุเป็นผลกัน แต่มันอยู่บนสิ่งที่เรียกว่าความน่าจะเป็น ไม่ใช่เหตุผล นั้นคืออีกกาตัวถัดไป น่าจะ มีสีดำด้วย